Stop femicide Nu! De onmenselijkheid van het systeem waarin we leven.

Laten we de realiteit eens onder ogen zien.. het systeem is kapot. Je spreekt, waarschuwt, laat de feiten zien, maar de waarheid wordt monddood gemaakt.

Als jij als vrouw eindelijk de kracht vindt om weg te gaan uit een situatie waarin jarenlang psychische mishandeling en mishandeling plaatvonden en te zorgen voor veiligheid voor je kinderen wordt je hierop afgestraft. Je krijgt zelfs nog een trap na van het systeem waarin we zitten.

Het systeem is erop gericht om je in gevaar te blijven brengen, je niet te helpen en te zorgen dat je onveilig blijft. Het systeem is erop gericht om de waarheid niet aan te nemen en feiten niet te noteren, het systeem is erop gericht om je jarenlang vast te houden en je af te straffen op het zorgen van veiligheid van jezelf en je kinderen.

Het systeem laat degene die hier mee doorgaat vrij spel zodat deze door kan gaan met medewerking van het systeem.

De narcist stop nooit, alles keert zich tegen je. En veiligheid bestaat niet. Mensen die het zien doen hun mond niet open, en mensen die het zien negeren de feiten. Ze laten alles jarenlang doorgaan en negeren alles!

Jij en je kinderen worden met de dood bedreigt iedere keer maar weer mishandelingen gaan door. Maar dat wordt genegeerd terwijl het onder ieders neus gebeurt. En hulp? Die krijg je niet los alles zelf maar op. Wij maken er nog wel een document van op zodat je straks een onsamenhangend dossier hebt waarin niets aan elkaar wordt gelinkt. Wil je ook steeds opnieuw je verhaal doen? Want we lezen liever niet zoveel jaar alles terug. Iedereen zit erbij kijkt ernaar en doet alsof ze weten hoe jij je leven leeft. Tientallen mensen die hun eigen verhaal ervan maken en dit noem je dossier opbouw. Een dossier wat niet gebaseerd is op feiten maar zij zullen wel hun aannames tot feit maken. Je net overleden ouders die nog verder het graf in worden gescholden met de zogenaamde hulpverlening erbij? Dit is onmenselijk..

Mensen die het zien vinden dat je steeds maar overnieuw moet beginnen. Mishandelingen gaan door, maar mensen vinden dat je door moet gaan. Doorgaan om steeds afgebroken te worden door iedereen om je heen met behulp van instanties en de persoon die alle vrijheid hierin krijgt. Het enige wat je je kunt doen is een melding maken maar er is niemand gespecialiseerd op dit gebied, is dat met een reden? Instanties roepen jou als moeder op voor hulp omdat ze het zelf niet meer weten en zien dat het niet gaat maar uiteindelijk krijg jij de schuld van alles? Waar zijn jullie mee bezig?

Zijn hele familie die alles maar stil houdt en doet alsof ze van niets weten. Maar zelf de agressie van deze persoon niet meer aankonden en zij spelen mee in dit toneelstuk wat wordt opgevoerd. Klaar met deze jarenlange ellende die maar doorgaat, klaar met de feiten die er liggen en niet worden opgepakt, klaar met iedereen die er hier zijn aandeel in heeft en ermee wegkomt, klaar om ons leven te laten verwoesten op deze manier, klaar om monddood gemaakt te worden. Wat hier gebeurd is de omgekeerde wereld.

Je was doorgegaan je vond de kracht om door te gaan uit deze situatie, maar de realiteit is dat je zoals de persoon je beloofde nooit meer een leven zal hebben. Zeven jaar na de stap zit je er nog steeds en is er geen eind in zicht het verergert. Alles blijft degene verwoesten, maar ook instanties die hierin mee doen. Ze maken je kapot en noemen dit hulp. Maar zodra er een fout wordt gemaakt verdraaien ze hun eigen verhaal en keren ze zich allen richting jou.. En niet een fout, jarenlang kijkt men de andere kant op want wie heeft er een stem? Jij en kinderen niet, ze ontnemen je het door niet te luisteren naar je. Maar wel moet je ten alle tijden komen opdraven voor elk gesprek. Voor het maken van een papier winkel op een fictie illusie van de persoon die een normaal feitelijk dossier opbouwen niet nodig acht.

Ik spreek iedereen aan want ook jij kunt mij zijn..

Ik spreek maar wordt niet gehoord, maar dat is klaar nu. Ik heb alle recht om mijn ervaringen te delen. Ja, het gaat over mijn leven en nee, ik houd mijn mond niet meer het gaat te ver… tot snel…